4 weeks to go :)

Zaczynamy 36 tydzień - z młodym widzimy się najpóźniej za 4 tygodnie :)
Nadal właściwie wszystko w porządku. Ja ważę 60.3kg (czyli ponad 10 kg na plus od początku ciąży), bobas - około 3 kg. Obwód główki ma już taki jak ja, gdy się urodziłam - 34 cm.
Mam nadzieję, że zwolni jednak troszkę tempo wzrostu, albo skupi się na wydłużaniu innych kawałków - np. nóg, które ma jak na swoje rozmiary dosyć krótkie (oceniając po długości kości udowej).
Poprawiła mi się morfologia krwi i z hemoglobiną mieszczę się już w normach :) Niestety wyszły bakterie w moczu - jutro robię posiew i łykam antybiotyk :( Ale ponieważ nie mam żadnych widoczych objawów zapalenia lekarz powiedziała by nie martwić się zbytnio. Dostałam skierowania na wszystkie pozostałe badania. Następną wizytę mam ustawioną na za 2 tygodnie i lekarz spodziewa się, że raczej się ona odbędzie, chociaż na wszelki wypadek życzyła mi już udanego porodu. Co prawda takie rzeczy potrafią się zmieniać z godziny na godzinę, ale póki co nic nie zapowiada wcześniejszego porodu - szyjka jest taka, jak powinna być i podobno z tamtej strony (której swoją drogą dawno już nie widziałam) wszystko jest ok.
W pracy zaczynam powoli odpuszczać - skupiam się głównie na próbie przekazania swoich obowiązków innym (będzie zastępował mnie gość z Brazyli - przy okazji nastawiam go odpowiednio do zimy w Europie - mam nadzieję, że nie przeżyje jakiegoś strasznego szoku, gdy już tu wyląduje...).
Nawet fajne uczucie - na większość maili odpowiadam  w stylu "miło, że piszesz, ale niestety nie będę w stanie pomóc - proszę, skontaktuj się z..."
Nadal nie mamy imienia. Ale dzisiaj kończymy pakować torbę :)

Zszedł mi z pęcherza ;)

Niewiarygodne jakie rzeczy mogą cieszyć w ciąży ;)
Młody przesunął się chyba trochę i przestał tak bardzo naciskać mi na pęcherz. Dzięki temu moja częstotliwość wyjść do łazienki zmalała z 1 na 40-50 minut do bardziej akceptowalnej - mieści mi się w pęcherzu teraz znacznie więcej i jakoś ciśnienie także się poprawiło. Nigdy nie przypuszczałam, że będę się cieszyć z silnej strużki moczu ;) Ostatni tydzień był pod tym względem kiepski - każdą wizytę w dowolnym miejscu zaczynałam i kończyłam odwiedzeniem toalety. Ja, osoba nienawidząca publicznych toalet... Było to uciążliwe także w pracy - przeciętnie spotkania, w których muszę uczestniczyć trwają godzinę - dla mnie każde ostatnie ich minuty były tylko wyczekiwaniem, kiedy wreszcie będę mogła pójść do toalety.
Jedno jest pewne. Ciąża to czas naprawdę przyziemnych problemów...

Produkty "ratujące ciężarnym życie" ;)

Moja dieta nie zmieniła się drastycznie wraz z rozpoczęciem ciąży (wydaje mi się, że i tak odżywiałam się dosyć zdrowo). Jest jednak kilka produktów, które wprowadziłam do niej na stałe, i które naprawdę pomagają mi na przeróżne ciążowe bolączki (a właściwie - pozwalają mi ich unikać) bez uciekania się do chemii.








Pierwszym z tych produktów jest cytryna. Ponieważ zapotrzebowanie na wodę w ciąży zwiększa się (a już samo picie 2 litrów wody dziennie pozwala uniknąć/zmniejszyć uciążliwość puchnięcia nóg), natomiast ja nie przepadam za piciem samej wody (mogę wypić 2 szklanki i na więcej nie mam ochoty), dosmaczenie jej cytryną pozwala mi na przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów. Cytryna dostarcza witaminy C, zakwasza mocz (dzięki czemu środowisko w pęcherzu nie sprzyja bakteriom), dzięki czemu możemy uniknąć infekcji dróg moczowych. Na początku ciąży piłam jeszcze na czczo wodę z cytryną i miodem - jako środek przeciw mdłościom. Mdłości nie doświadczyłam - podejrzewam, że miałam szczęście, a nie ze względu na napój, ale nie żałuję, gdyż dodatkowo letnia woda z cytryną i miodem pomaga z innymi problemami pokarmowymi - z zaparciami.

Ponieważ akurat zaparcia mi się zdarzały o tej dolegliwości przeczytałam najwięcej, i także najwięcej produktów włączyłam właśnie ze względu na nie.

Sa to m.in. suszone śliwki. Wylądowały one w szufladzie mojego biurka w pracy - podgryzam, gdy mam ochotę na coś słodkiego lub zgłodnieję, a w perspektywie nie mam innego posiłku. Piekę w ten sposób dwie pieczenie na jednym ogniu - unikam zaparć i mam naturalną przegryzkę, zastępującą słodycze.

Do pracy przyniosłam sobie także len w dwóch wersjach - lekko skruszonego siemienia lnianego oraz lnu zmielonego. Dodaję je do różych posiłków. - bardziej całe nasionka dodaję do jogurtów, zmielonym lnem posypuję sałatki i makarony. Siemię lniane jest wręcz super zdrowe - dostarcza naprawdę ogromnej ilości składników odżywczych, w tym nienasyconych kwasów tłuszczowych, obniża cholesterol, działa przeciwutleniająco. Wspomaga perystaltykę jelit, łagodzi podrażnienia układu pokarmowego. 

Żurawina - tę także spożywam w dwóch wersjach. Podstawowa to sok, który dolewam do wody. Druga to suszona żurawina, którą dorzucam do różnych dań. Tutaj uwaga - bardzo ciężko kupić porządną suszoną żurawinę - to co jest dostępne w większości sklepów, to jakaś kpina - słodkie, napuchnięte kulki, aż błyszczące od oleju i cukru. Oprócz  sklepów z żywnością ekologiczną nie widziałam żurawiny, której nie bałabym się kupić. Te pseudo- żurawiny mogą nas co najwyżej utuczyć, a ze względu na niebywałą ilośc cukru, obawiam się, że nie pełnią one swojej podstawowej funkcji - chronienia pęcherza przed infekcjami. Żurawina zakwasza mocz ale dodatkowo hamuje także przyleganie bakterii E.coli do ścian komórkowych dróg moczowych, ogranicza ich namnażanie i ułatwia wydalanie. Po pierwszym badaniu okazało się, że mam bakteriomocz, ale po leczeniu i wprowadzeniu żurawiny i większych ilości cytryny do diety problemy więcej się nie powtórzyły. 

 

Z innych drobnych zmian w mojej diecie - trochę więcej jajek (ekologicznych!) oraz jogurtów (szczególnie probiotycznych). Ostatnio dramatycznie rośnie ilość owoców (ale to pewnie u wszystkich). Póki co wszystkie wyniki w normie, a samopoczucie - naprawdę dobre :)